achter de schemen (36)

Waardering is fijn. Het overkwam hillridge gister. Eerst zagen we op de hillridgerekening een bedrag van €25 bijgeschreven, onder vermelding: 'abonnement 2014'. Waarvoor dank, gulle gever.

De ongeveer honderdnegenennegentig andere vaste (dus uitgezonderd de incidentele) bezoekers van hillridge mogen zich nu op het hoofd krabben. Is de informatie waar best volhardend aan wordt gewerkt nu echt zonder toegevoegde waarde, of zou je die net als de gulle gever kunnen waarderen in de vorm van een soort abonnementspremie? Mwah.

Fijner nog was het gedicht dat hillridge kreeg van onze burgemeester, aan het slot van het reguliere persgesprek. We moesten de pennen neerleggen en de opnameapparaatjes uitdoen en het was weliswaar op rijm, maar niet allemaal even fijn, want er zat de nodige spot in. Maar het was zeker een vorm van waardering. En daar doen we (in casu: ik, totdat collega's zich eindelijk melden) het uiteindelijk allemaal voor.

achter de schermen (35)

is het een idee wekelijks of maandelijks aan een tafeltje te gaan zitten in een lokale kroeg en daar dan met jullie wat te lullen. is dat een idee mensen. zodat de welbekenden maar ook onbekenden kennis kunnen maken met de mens achter de schermen en hem van feedback en tips voorzien. is dat een idee mensen.

ik vind het een goed idee mensen. en zoja, is wekelijks dan een beter idee, of minder vaak en waar en wanneer moet dat plaatsvinden. de koffietafel van marions cappuccino bijvoorbeeld of de zpp tuin van groenland of toch weer met alle bobo's in het wapen van rijsenburg? en sochtends met koffie of smiddags met borrel. wel zelf betalen natuurlijk he

hoor het graag mensen.

achter de schermen (34)

inmiddels tekenen zich wat verbeteringen af  waardoor ik de woorden hieronder graag zou willen nuanceren, of zelfs intrekken. omdat ik altijd voor maximale transparantie pleit kan ik ze niet wissen. zonder goed fatsoen bedoel ik. dus heb ik ze maar doorgestreept.


hellup. stuur al sinds maart mijn stukjes naar de papieren krant, AD. tegen een bescheiden vergoeding van 12 ct per woord. plus een gratis abollement. dat laatste lukte zeven maanden lang niet, maar vorige week eindelijk wel. nu zie ik dus wat voor krant het is. en vooral wat ze met mijn stukjes doen.

dat stemt niet vrolijk. nuances verdwijnen, ritme wordt kapot geredigeerd en fouten sluipen er zomaar in. zo had ik een stukje over het amerongs bedrijventerrein en dassen geschreven en dat uit onverwachte hoek steun voor een dassentunnel werd uitgesproken. heeft de redacteur van gemaakt dat er een dassentunnel komt en wel op korte termijn. zomaar uit de duim gezogen! nu staat er dus iets in de krant dat niet waar is, dat ik niet heb geschreven, maar wel met mijn naam erboven. k..!

vanochtend weer. een stukje over reconstructie hoofdstraat verhaspeld en ontdaan van details, ritme en nuance. en ook nog de onvergeeflijke fout gemaakt dat de hoofdstraat nu te boek staat als veilig, terwijl ik had geschreven dat de hoofdstraat juist onveilig is. weer met mijn naam erboven, en zelfs die fout gespeld. hellup!

wel fijn dat er hillridge is. mensen: leest liever hillridge, dan weet je dat het klopt

achter de schermen (33)

Als ik solliciteer in Wageningen dan ga ik dat toch niet vertellen, zegt de wethouder, ter illustratie van de noodzaak tot geheimhouding van zo'n beetje alles in de gemeente Heuvelrug. O, ja, denk ik, dat moet je natuurlijk niet doen, zou stom zijn.
Later denk ik, waarom eigenlijk niet.
Waarom mag niemand weten dat je best ook wel eens ergens anders wil werken. Maar dat als dat niet lukt je toch weer gewoon goed werk gaat doen in je oude baan.
Moet je je daar voor schamen?
Kortom, ik begrijp dat niet, die geheimdoenerij.
Het wordt te pas en te onpas gebruikt, ook als het helemaal niet nodig is.
We zijn zo transparant als we kunnen zijn, zei de burgemeester in hetzelfde gesprek.
Ik ben geneigd hem te geloven.
Het probleem zit m vervolgens in het woordje kunnen.
Het is allemaal communicatie, zei een geacht en doorgewinterd raadslid met de mooiste stem van de Heuvelrugse gemeenteraad. Zit wat in,  maar er zijn genoeg spreekwoorden over de waarheid.
De mooiste is: de waarheid kan geen herberg vinden.

achter de schermen (32)

hillridge vraagt hulp bij het volgende: er is een plan van de PKN-kerk om op Hydepark een nieuw conferentiehotel te bouwen. het oude verdwijnt. omdat het nieuwe groter is wordt het roosevelthuis elders op het terrein gesloopt en de vierkante meters deels teruggegeven aan de natuur, deels verschoven naar het nieuwe gebouw. tot zover alles mooi. goed. en aardig.

maar als je de stukken leest dan lees je dat het nieuwe gebouw 2750m2 groot is, het oude mat 1138. het oude roosevelthuis mat 3308, het nieuwe meet 1900. dan is mijn rekensom oude meters totaal 3308+1138=4446, nieuwe meters totaal 2750+1900=4650.
dan is mijn conclusie dat er 204m2 meters extra rood komt op het Hydepark en dat er helemaal niets aan de natuur teruggegeven wordt.
(bovendien zijn de nieuwe meters een stuk hoger dan de oude, op Hydepark vier verdiepingen, op roosevelt twee verdiepingen, maar dat terzijde)

of ik ben gek, of er staan verkeerde getallen in de stukken of alle ambtenaren en gemeenteraadsleden kunnen niet rekenen. vertel het mij alsjeblieft

en voor de duidelijkheid, ik heb niets tegen het plan en de gebouwen, ik streef alleen voortdurend naar transparantie en wil dus ook dat de rekensommen kloppen.
link naar originele stuk>

achter de schermen (31)

De koffie is ook heel slecht bij Bastion, zegt de directeur van de aannemer van het woningbouwproject. Nee, we zijn ontwikkelaar, een aannemer is weer iemand anders, wordt de journalist gecorrigeerd. En nog wat minder vleiende bewoordingen over buurman Willems vliegen over de borreltafel, opgezet ter gelegenheid van de start van de bouw van 100 nog wat woningen, grenzend aan het landgoed van heer Willems, eigenaar van hotelketen Bastion, die die woningbouw lang tegenhield, maar nu toch moet zwichten. Ik zal het maar niet opschrijven, die dingen die u over Bastion zegt, murmel ik nog wat.

's Ochtends ook al, had ik de dokter aan de lijn. Over het nieuwe gezondhedscentrum aan de bosrand, hoe dat gaat heten. Bosrand dus, net als de school die er ooit stond. En het ligt ook aan de rand van het bos, voegt de dokter toe, mooi in het groen. Zodat de mensen direct het bos kunnen inlopen na een slecht bericht, grapt hij nog wat. Dat zal ik maar niet opschrijven, murmel ik weer. Waarom niet eigenlijk, wat is dat toch voor zelfcensuur?

achter de schermen (30)

elke donderdag persgesprek met benw, dan is het wel handig als je de notulen of besluitenlijst van de belangrijke dinsdagvergadering kunt inzien waarop alle belangrijke besluiten worden genomen. zodat je je kunt voorbereiden en gerichte vragen stellen. maar die notulen zijn vandaag weer niet gepubliceerd. de laatste weken telkens niet, of pas om 3 uur, als ik al op de fiets stap.

zo presteert de gemeente het ook vaak om persberichten te overhandigen op het persgesprek, zodat je je daar ook al niet op kunt voorbereiden. stuur die dan even tevoren op desnoods onder embargo zou je zeggen.

verder is het altijd gemoedelijk hoor op die gesprekken. een burgemeester of wethouder die thee en koffie schenkt. leuke grapjes ook tussendoor. humor zelfs nu en dan. veel ontwijkende antwoorden maar er is gelukkig nooit  iemand onaardig.

wel een merkwaardige oproep van een wethouder die me nog even apart wilde spreken over de berichtgeving, ik had kennelijk iets niet goed begrepen en dus verkeerd opgeschreven. maar dat had hij weer niet goed begrepen. kortom: verwarring. toen nog een aanbod van een quote die ik en niemand anders mocht ontvangen. want ik was een van de beste journalisten tenslotte. een very awkward situatie waarin ik niet graag beland. verdeel en heers.

update(tje): de besluitenlijst stond wel gepubliceerd, alleen een beetje verstopt.
kortom: beter zoeken journalist!

achter de schermen (29)

Vanmiddag weer filmen, nu het geachte raadslid van het jaar 2012. Vorige week de geachte raadsleden uit Afrika, morgen het geachte raadslid uit Friesland. Helaas zag het geachte raadslid brombeer af van deelname, dan hadden we een diverser beeld kunnen maken van wat de deelname aan de lokale politiek zoal inhoudt, oplevert en anderszins behelst.

We doen ons best, ik en de tijdelijke collega van hillridge, om er afwisselende, scherpe, waarheidsgetrouwe en inzichtelijke filmpjes van drie minuten van te maken. In opdracht en dus betaald door de gemeente zelf, maar we doen er alles aan om te voorkomen dat het reclamefilmpjes worden. In oktober volgt het oordeel van de buitenwereld.

achter de schermen (28)

had ik tweemaal een column uit een andere krant overgenomen. integraal. weet dat dat niet mag juridisch en ook ethisch niet verantwoord qua auteursrecht. omdat ik er vast van overtuigd ben dat uitzonderingen de regel bevestigen en het in beide gevallen over de utrechtse heuvelrug ging had ik dat dus toch gedaan. heeft de politie van de andere krant hillridge aangeschreven de columns binnen vijf dagen te verwijderen.

ik vervolgens de betreffende auteur aangeschreven of die hier  vanuit het eigen auteursrecht geen uitzondering op kon maken. kreeg ik als antwoord dat ik de auteur had 'blootgesteld aan begrijpelijke woede en het verdriet binnen jouw lezerskring' terwijl de eigen lezers belezen en opgeleid zijn. dat jullie het weten.

achter de schermen (27)

vanochtend binnengesneakt bij congresje van bestuurders over de pers: waakhond of schoothond? minst verhelderend was de hoofdredacteur van rtv utrecht die benadrukte dat presentatie en uiterlijk belangrijk waren. en dat de bestuurders vooral niet moesten bezuinigen op rtv utrecht.

meest verhelderend was een voormalig journalist/hoofdredacteur en tegenwoordig burgemeester van hilversum die stelde dat de journalist op zoek is naar de juiste informatie waarbij je hem als bestuurder heel goed kunt  helpen. omdat die journalist dan dichter bij de waarheid komt. en dat je daarbij best een vertrouwensrelatie met de pers mag hebben.

toevallig dat de gemeente heuvelrug diezelfde middag nog een persgesprek afgelast omdat de wethouders er niet zijn. hoezo prioriteiten. persgesprek was net terug, op voorspraak van bruggenbouwers. werd de laatste weken al voorzichtig afgebouwd naar een erg dun college of een halfuurtje. ik begrijp dat ze het druk hebben en vragen soms lastig vinden maar volgens mij slaan ze hier de plank mis.

anderszijds kan ik me het wel voorstellen als je ziet dat de helft van de pers nooit komt opdagen en dat dossierkennis en de kwaliteit van de vragen soms wat te wensen overlaat. anderszijds kun je als bestuurder de pers daar dus bij helpen. maar ik mag van de chef van de doornse kaap hier niet blaten en gal spuwen over mijn collega´s zoals ik deed in de vorige aflevering van dit blog want dat vindt hij sneu.

achter de schermen (26)

spannend was het zeg, afgelopen donderdag in onze raadszaal. het ging ook ergens over, namelijk over een wethouder die graag pioniert maar zich daarbij soms al te opzichtig vergaloppeert en nu dus struikelde over een uitgestoken voetje van iemand die hem nog wel kan bijhouden.

des te vreemder dat er zo weinig belangstelling was. ik zal wel als een oude lul klinken maar het is allemaal zo armoedig particulier belang tegenwoordig. de ouders die net 40k extra voor hun school hadden gekregen toonden nul belangstelling. de pers ook.  naast de collega van het huisaanhuisblad (dat sinds kort de weekkrant heet en waarin hij alles in tien woorden moet uitleggen) was ik nog maar de enige journalist.

kennelijk kan het nog magerder vanuit de barneveldse uitgever van het lokale nieuwsblad. het persgesprek met benw moet ik ook al in mijn eentje doen. de contentmanager van de bdu stuurt nu helemaal niemand meer. preciezer: betaalt zo slecht dat niemand meer wil. wel zag ik zijn oproepje voor nieuwe correspondenten. ik geloof dat een gemiddeld stukje drie tientjes oplevert. incusief plaatje.

ik hoop dat er snel iemand komt om de correspondent driebergen eindelijk uit zijn lijden te verlossen. vroeger had ik nog wel enig respect voor beers onafhankelijkheid, al ging dat wel erg vaak ten koste van journalistieke basisregels als hoor en wederhoor. tegenwoordig leest beer alleen nog maar voor uit notulen en brouwt daar vervolgens een stukje van dat de naam content zeker mag dragen maar waarvoor een hoofdredacteur toch echt het schaamrood op de kaken zou moeten krijgen.